banner
   
Home Gestreepte zeebrasem - Diplodus cervinus cervinus Alfabetisch
Register
       
Leefgebied     Voortplanting
 
Gestreepte brasem Neeltje Jans 2009

De brasem is populaire vis bij veel wedstrijdvissers. Met zijn grote lichaam zorgt hij voor veel gewicht in het net. Brasems hebben zwarte vinnen en een grijze tot bruine kleur.

De kleur is afhankelijke van het soort water en de kleur van de bodem. De brasem is een echte bodemvis. Het aas van de visser zal dus op de bodem moeten liggen.

Brasems kunnen redelijk groot worden. Als er voldoende voedsel te vinden is kan hij doorgroeien tot wel 80 centimeter.

De vis heeft één rugvin met 12 stekels en tien vinstralen en één aarsvin met drie stekels en acht vinstralen.

De zeebrasem is een zoutwatervis die voorkomt in een subtropisch klimaat.

De diepte waarop de soort voorkomt is max. 300 m onder het wateroppervlak.

Het dieet van de vis bestaat hoofdzakelijk uit dierlijk voedsel.

Hij voedt zich met macrofauna en jaagt
ook op vis.

De zeebrasem is voor de visserij van aanzienlijk commercieel belang.

Bovendien wordt er op de vis gejaagd
in de hengelsport.

Voor de mens is de zeebrasem potentieel gevaarlijk, omdat er vermeldingen van ciguatera-vergiftiging zijn geweest.

Ciguatoxine komt voor in algen in tropische zeeën, met name in de Grote Oceaan en het noorden van de Caribische zee waaronder de zeeën rondom Saba (Sababank), St Eustatius en St Maarten.

Ciguatoxine wordt amper afgebroken in dieren waardoor de concentratie van het
gif groter wordt naarmate men hoger in
de voedselketen komt.

 

noordoosten en het oosten van de Atlantische Oceaan en de
Middellandse Zee

   
Leefomgeving  
   

kustwateren, vooral op rots-achtige bodems

   
Voedsel Leeftijd
   

vissen, weekdieren, kreeftachtigen, wormen en andere organismen

   
Lengte en gewicht Bijzonderheden
   

60-80 cm.
3240 gram

Wanneer deze besmette vissen gegeten worden kan het ciguatera vergiftiging geven. Kleine vissen eten de algen, grote vissen eten de kleine, nog grotere de grote etc.
tot men in de top van de voedselketen komt.

Grote roofvissen zoals de barracuda, murene en grouper kunnen hoge concentraties
van het gif bevatten.
Ciguatoxine is hittebestendig en gaat dus niet kapot bij het koken of bakken van de vis.