banner
   
Home Manenwolf - Chrysocyon brachyurus  Alfabetisch
Register
       
Leefgebied     Voortplanting
 
De manenwolf lijkt eerder een
"vos op hoge poten" dan een wolf.

Het is dan ook geen wolf maar een vos.

De manenwolf is een telganger wat voor een "wilde" hond ongewoon is.

In tegenstelling tot andere hondachtigen
heeft de manenwolf geen ondergronds
hol voor de jongen.

Het hol bevindt zich meestal onder rotsen of tussen dichte begroeiing.
Manenwolf Diergaarde Blijdorp 2008
Dankzij de lange poten kan de manenwolf zich door het hoge gras van de pampa verplaatsen en er overheen kijken. Echte hardlopers zijn het niet.

De manenwolf jaagt op kleine zoogdieren zoals konijnen, paca's en gordeldieren. Hij doet dit door ze langzaam te besluipen of in hinderlaag te gaan liggen en ze vervolgens met stijve poten te bespringen, zoals vossen dat doen.

Meestal jaagt hij de prooi niet achterna. Als hij dit wel doet, rent hij er met grote sprongen achteraan, maar alleen over korte afstanden.
De manenwolf heeft een spitse snuit en zwart gelaarsde poten.
Manenwolf Diergaarde Blijdorp 2008
Manenwolf Artis 2007 Hoewel hij ingedeeld is bij de vleeseters, heeft de manenwolf een opvallend veel-zijdig dieet. Kleine zoogdieren, vogels, slangen en insecten vormen slechts de helft van zijn voedsel; de rest is afkomstig van de vruchten en planten die het seizoen te bieden heeft.

De manenwolf rust overdag meestal in een schuilplaats in hoog gras of struikgewas. Soms foerageert hij soms overdag, maar hij is het actiefst tijdens de avondschemering en de daaropvolgende uren van duisternis.
 

Zuid-Amerika

2-5 jongen

   
Leefomgeving Draagtijd
   

grasland langs
bosrand en pampa's

62-66 dagen

   
Voedsel Leeftijd
   

knaagdieren,
hagedissen,
noten en
vruchten,
kippen en
vogels

10 jaar

   
Lengte en gewicht Bijzonderheden
   

76 cm.
20 kg.

wilde hond

Manenwolven zijn monogaam en een mannetje en wijfje delen soms dan ook hetzelfde terri-torium, maar ze zoeken alleen elkaars gezelschap in de paartijd. Bij een potentieel vijandige ontmoeting cirkelen de dieren om elkaar heen met gekromde rug, de manen recht overeind en hun koppen opzij gedraaid, waarbij de witte keelmarkeringen duidelijker zichtbaar worden.

De wijfjes worden loops tussen april en juni. Na een draagtijd van 62 tot 66 dagen worden er twee tot vijf jongen geboren in een nest, dat goed verstopt is in dichte begroeiing.

De jongen zijn geheel met een zwarte vacht bedekt, op de witte staartpunt na en wegen bij de geboorte ongeveer 350 gram. Na acht of negen dagen gaan hun ogen open.
Manenwolf Diergaarde Blijdorp 2008 In tegenstelling
tot veel hond-achtigen, heeft de manenwolf geen ondervacht.

Het dier heeft een ongewone manier van graven.

Hij graaft met zijn tanden in plaats van met zijn klauwen.
  Ze beginnen voorverteerd en uitgebraakt voedsel te eten als ze een maand oud zijn. Als ze 15 weken zijn zoogt de moeder ze niet meer. Na een jaar zijn ze lichamelijk en seksueel volwassen, maar ze planten zich meestal pas voort als ze twee jaar oud zijn.